عزاداری خیلی مهم است. در جنگ احد حضرت برگشت دید همه خانه ها عزاداری می کنند. فرمود چرا برای عمویم روضه نگذاشته اید"و اما الحمزه فلا بواکی له" چرا برای عمویم حمزه کسی روضه نمی خواند. یعنی پیامبر(ص) انتقاد کرد پس چرا روضه نمی خوانید."فلیک الباکون" گریه، باید گریه کنیم. چطور ما دستمان از امام زمان(عج) دور شده، پیامبر (ص) یک پسر داشت به نام ابراهیم. از دنیا رفت کلی گریه کرد، گریه برای مظلوم، گریه برای شهید، عزاداری اینها مورد توجه است. بنا بر این این مساله عزاداری خیلی مهم است. سیره ائمه ما چی بوده در مورد عزاداری من سیره ائمه را هم امروز یادداشت کرده ام برایتان بگویم. امام صادق(ع) می گوید که یا ابا عمار شخصی وارد شد و گفت که شنیده ام تو برای امام حسین(ع) شعر می گویی و شعرهای خوبی هم می گویی. گفت بله. خواند. امام صادق(ع) گریه کرد هی گریه کرد و هی امام زمان اشکش را اضافه کرد تا فریاد امام صادق بلند شد و صدای امام صادق به کوچه رسید"حتی سمعت البکاء من الدار" از بیرون از خانه هم صدای گریه می آمد.چون من می خواهم از بعضی از منبرها و مداح ها انتقاد کنم. اول خوبی هایشان را بگویم که ناراحت نشوند. فرمود تو که با شعرت یک نفر را - هر که با شعرش 50 نفر را بگریاند اهل بهشت است. فرمود هر که 30 نفر را بگریاند اهل بهشت است. 20 نفر را- فله الجنه" اهل بهشت است."10 نفر را" اهل بهشت اسیت. حتی یکی را - بهشت است. تنها روضه بخواند و خودش گریه کند اهل بهشت است. گریه نکند"تباکی" کند باز هم اهل بهشت است.
(حدیث از بحار ج 44 ص 282 به نقل از امالی صدوق مجلس 25-29)
مداحی رو بدون مقدمه چینی و زمینه سازی شروع نکنید وبه قول معروف فوری به گودال قتلگاه نزنید. چون روضه ی بدون مقدمه ناقص و کم رنگه.سعی کنید برای خوندن، شروع خوب، گیرا و جذابی داشته باشید...
حتما خودتون دیدین که مداحان موقع مداحی،چهره شون با صداشون هماهنگه وهیچ وقت احساس یکنواختی نمی کنید.
چهره و صدای شما هم نباید موقع خوندن یکنواخت باشه...
بلکه صورت خودتون رو به تناسب محتوای روضه و به نحوی که زننده نباشه، بالا و پائین برده و صداتون رو بلند و آروم کنید. مثلاً در جاهائی از مصیبت که سوزناک و حزینه، هماهنگ با اون صداتون رو سوزناک و حزین و چهره تون رو اندوهناک کنید...